Τα άνθη και ο φλοιός της, σαν αφέψημα, χρησημοποιούνταν για δερματικές παθήσεις, και οι καρποί της δίνοταν σε έγκυες πριν τη γέννα για να βοηθήσουν στις συσπάσεις. Τα φύλλα της βοηθούν στον κνησμό που προκαλούν τα τσιμπήματα των εντόμων.

Η συγκομιδή της γίνεται το καλοκαίρι και φυλάσσεται σε βάζα με χονδό αλάτι (και ξύδι), ή αποξηραίνεται.

Εκτός από την κλασσική χρήση της σε σαλάτες, μπορεί να γίνει και θαυμάσιοι καππαροκεφτέδες. Οι αποξηραμένοι καρποί μουλιάζονται σε ζεστό νερό και μετά ρίχονται σε κουρκούτι και τηγανίζονται αργα. Με λίγο λεμόνι και ούζο αποτελούν ένα απο τα πιο εκλεκτά εδέσματα.